Δευτέρα 28 Φεβρουαρίου 2011

mOments.lovely.


,σκεφτόμενη το παρελθόν μας αναπολώ στιγμές :
  • τις στιγμές που πάλευες να με κάνεις να καταλάβω τις εξισώσεις_
  • τις στιγμές που γελούσαμε στην βεράντα σου τρώγοντας τιραμισού_
  • τις στιγμές που ξαπλωμένοι στο γκαζόν του κήπου σου κάναμε όνειρα_
  • τις στιγμές που μου έκανες πλάκα ισχυριζόμενος σοβαρά γεγονότα κ εγώ στεναχωριόμουν γιατί νόμιζα ότι ισχύουν_
  • τις άκυρες στιγμές που με έπαιρνες τηλέφωνο για να ζητήσεις τη συμβουλή μου_
  • τις στιγμές που κάναμε βόλτα με το αυτοκίνητο με ανοιχτά παράθυρα ακούγοντας μουσική_
  • τις στιγμές που με έπαιρνες μόνο κ μόνο για να ακούσω το νέο τραγούδι που μάθατε στην κιθάρα_
  • τις στιγμές που έμεινες με το μηχανάκι & ήμουν ο πρώτος άνθρωπος που σκέφτηκες για βοήθεια_
  • τις στιγμές που δεν μπορούσα να φάω άλλο και σου έδινα το φαγητό μου απλόχερα_
  • τις στιγμές που κάναμε μάχη για το ποιος θα φάει το κοτόπουλο απτη caesars_
  • τις στιγμές που με έκανες να δακρύζω παίζοντας κιθάρα_
  • τις στιγμές που μέναμε ξύπνιες μέχρι το πρωί με την συντροφιά κρασιού_
  • τις στιγμές που με έστειλες στην κουζίνα για να σου φέρω ένα ποτήρι γάλα να πιεις πριν κοιμηθείς_
  • τις στιγμές που σε έβγαζα φωτογραφίες κ πάντα το απολάμβανες σαν να΄ταν η τελευταία φορά_
  • τις στιγμές που διαβάζαμε μαζί ιστορία & το χαιρόσουν_
  • τις στιγμές που μαγείρευα κ έβρισκες πάντα κάτι να με διορθώσεις_
όλες αυτές οι στιγμές & άπειρες ακόμα που με έκαναν αυτή που είμαι.
γιατί σας αγαπώ όλους τόσο.
φ.

GrOwn up..

Καθόμασταν αγκαλιά στον καναπέ..Κάποια σειρά απτις αγαπημένες σου έπαιζε στην τηλεόραση,μα εκείνη τη φορά,σημασία δεν έδωσες. Με κοίταξες νοσταλγικά και μου είπες:"μεγαλώνεις κοριτσάκι μου..ή καλύτερα,μεγάλωσες" κ κάπου εκεί σε αγκάλιασα πιο σφιχτά και σου είπα:"ναι,αλλά θα παραμείνω η πριγκίπισσα σου"..

Σαν χθες τη θυμάμαι αυτή τη στιγμή. Δεν έχω βγάλει στιγμή τη σκηνή αυτή απο το μυαλό μου. Δεν έπαψα στιγμή να ακούω τα λόγια σου στα αυτιά μου. Δεν έπαψα στιγμή να σαγαπάω. Όλο και περισσότερο καθώς μεγαλώνω.. Σε αγαπάω,σε σέβομαι,σε εμπιστεύομαι,είσαι η καλύτερη φίλη μου...Ήσουν και ξέρω ότι θα είσαι κάθε στιγμή δίπλα μου,σε ό,τι και αν χρειαστώ. Διατεθιμένη να συζητήσεις και να λύσεις κάθε πρόβλημα μου. Απο το πιο χαζό μέχρι και το πιο σοβαρό!

Kάθε φορά που συζητάμε όλα αυτά που λέμε, με κάνουν να σκεφτώ,να προβληματιστώ και σίγουρα να κάνω συνειρμούς.. Εσύ με "έφτιαξες"! Εσύ-κυρίως-με έκανες αυτό που είμαι τώρα..Και πραγματικά το εκτιμώ & χαίρομαι που έχω μια μαμά σαν κ εσένα...








Σάββατο 26 Φεβρουαρίου 2011

The "8 wondeRs of the woRld"

         1. to see
                                                           

   2. to taste
                                    

         3. to touch


      4. to hear


5. to feel


         6. to laugh

            
 7. to love


     8. to live


Πέμπτη 17 Φεβρουαρίου 2011

τηΜατιάΣουΈχωΦυλαχτό.






 
Γυρίζω σπίτι μονάχος άλλη μια νύχτα

μια καληνύχτα σου γυρεύω ο φτωχός
ξεθεωμένος από ψέματα, παζάρια και καπνούς
όλα τα αδέσποτα ρωτώ μήπως σε είδαν
που να σε βρω

Της αγάπης την ουσία
την μετρώ στην απουσία
κι όλο γίνομαι κομμάτια
πράσινα γλυκά μου μάτια

Όσα κι αν ήξερα τα ξέχασα κοντά σου
και την ματιά σου έχω μόνο φυλαχτό
μ' ένα χαμόγελο τα σύννεφα σκορπίζεις
και με φωτίζεις μ' ένα φως αληθινό, αληθινό...



Κυριακή 13 Φεβρουαρίου 2011

I'm crazy but he likes it-

η πρώτη βόλτα μασ.
μέχρι εκεί.
για "σοβαρό" λόγο.
έτσι απλά,επειδή μας την έδωσε.

                                              -πρωτόγνωρο για μενα /σίγουρα/-


τα δικά μας τα ξενύχτια,ακόμα δεν έχουν αρχίσει.
έρχεται καλοκαίρι.
βότκα κ λεμόνι στο χέρι.
βόλτες τα ξημερώματα τις ώρες που μόνο τα σκυλιά κυκλοφορούν.


αυτό ήταν μόνο η αρχή...


                                                               πρα.βαμ/ίστικες στιγμές.ΜΑΣ*

Δευτέρα 7 Φεβρουαρίου 2011

to get lost.

αυτό που θες να χαθείς κάπου.
με κάποιον.
χωρίς έννοιες.
χωρίς σκέψεις.
για όσο.
σε ένα σπίτι μακριά απο όλους.
και όλα.


τον ήχο της βροχής για συντροφιά.
την ανάσα του.
το άγγιγμα του.



                                                      μόνο εσύ & εκείνος..




Τρίτη 1 Φεβρουαρίου 2011

η αλλαγή(?)

Καθημερινότητας?\σίγουρα.
Συνήθειας?\σίγουρα.
Ανθρώπων?\σί-γου-ρα


όλα αλλάζουν τελικά κάποια στιγμή..

οι μέρες αλλάζουν.
η διάθεση αλλάζει.
προς το καλό-προς το κακό.
άλλοτε έτσι,άλλοτε αλλιώς.
το χρώμα του ουρανού.
το χρώμα των μαλλιών μου στον ήλιο.
τα γούστα.
οι απόψεις.

οι άνθρωποι?οι άνθρωποι αλλάζουν τελικά?
και αν ναι,πώς εννοεί ο καθένας την αλλαγή αυτή?

οι ανθρώπινες σχέσεις είναι ένας συμβιβασμός. 
(και μετά λέω πως δύσκολα συμβιβάζομαι.) 
όταν είσαι με κάποιον,όταν κάτι δεν του αρέσει απτην συμπεριφορά σου,δεν το αλλάζεις? με την πάροδο του χρόνου λοιπόν,δεν έχεις αλλάξει σαν άνθρωπος?
το διαννοούμαι.ΔΕΝ.
ΔΕΝ πιστεύω ότι άλλαξες. έτσι ήσουν πάντα.. αλλά αλλιώς..
πώς αλλιώς δεν ξέρω.
μα αλλιώς? μα τελείως διαφορετικός?ΔΕΝ μπορεί.
ΔΕΝ το δέχομαι. 
τόσες αρνήσεις.. μα κάπου μέσα μου μόνο καταφατικά αντέδρασα..
αντιμέτωπη με μια κατάσταση που δεν επέλεξα. που δεν ήθελα,που δεν άντεχα... 


                και όμως.
και όμως άντεξα. και όμως να που τελικά ανέχτηκα. και όμως να που τελικά συμβιβάστηκα.

             και τώρα εμείς τι?δεν υπάρχει το εμείς. |ΑΠΛΑ ΚΑΙ ΑΠΟΛΥΤΑ|

δεν μπορεί να υπάρχει πλέον το εμείς. ακόμα και αν ήθελα..
μόνο στη σκέψη,τρόμαζα.
αλλά τώρα..συνηθίζω! ίσως και να συνήθισα..


το μόνο που έχει μείνει όμως τελικά,είναι τα όνειρα,οι όμορφες εικόνες και το τέλος..
το τέλος της αρχής για μια άλλη περίοδο ανάμεσα μας. που έτσι νόμιζα δηλαδή - απο όσο αποδείχτηκε...